و براى برنامه‌هاى ديگر وقت قرار مىدهد ، براى عبادت نيز وقت قرار دهد كه در آن وقت فارغ از امور ديگر باشد ، تا حضور قلب كه مغز و لب عبادت است براى او ميسور باشد ، ولى اگر نماز را با تكلف به جا آورد و قيام به عبوديّت معبود را از امور زائده بداند ، البته آن را تا آخر وقت به تأخير مىاندازد و در وقت اتيان آن نيز به واسطهء آن‌كه كارهاى مهمى را به نظر و گمان خود مزاحم با آن مىبيند با سر و دست شكسته اتيان مىكند ، البته چنين عبادتى نورانيّت ندارد و بلكه مورد خشم الهى است و چنين شخصى مستخف به نماز و متهاون در آن امر است . عَنْ أَبى جَعْفَرٍ عليه السلام قَالَ : لا تَتَهاوَنْ بِصَلاتِكَ فَإِنَّ النَّبِىَّ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ قَالَ عِنْدَ مَوْتِهِ لَيْسَ مِنّى مَنِ اسْتَخَفَّ بِصَلاتِهِ لَيْسَ مِنّى مَنْ شَرِبَ مُسْكِراً لا يَرِدُ عَلَىَّ الْحَوْضَ لا وَاللّهِ « 1 » . امام باقر عليه السلام به زراره فرموده است : در امر نماز سستى مكن ؛ زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله وقت مرگ فرمود : كسى كه نماز را سبك بشمارد از من نيست ، كسى كه مُسكرى بياشامد از من نيست و به خدا بر من در كنار حوض وارد نمىشود . قَالَ أَبُو الْحَسَنِ الْأَوَّلِ عليه السلام : لَمَّا حَضَرَ أَبى الْوَفاةُ قَالَ لِى : يَا بُنَىَّ لا يَنَالُ شَفَاعَتَنَا مَنِ اسْتَخَفَّ بِالصَلاة « 2 » . امام كاظم عليه السلام فرمود : پدرم به هنگام وفات گفت : اى پسرم ! سبك شمارندهء نماز به شفاعت ما نمىرسد .

--> ( 1 ) - الكافى : 3 / 269 ، باب من حافظ على صلاته ، حديث 7 ؛ وسائل الشيعة : 4 / 23 ، باب 6 ، حديث 4413 . ( 2 ) - الكافى : 3 / 270 ، باب من حافظ على صلاته ، حديث 15 ؛ بحار الأنوار : 47 / 7 ، باب 1 ، حديث 23 .